MENU
DIALOGOS

Διάλογος | Κυριακή 13.00

crossfade

Crossfade | Τρίτη 20.00 – 22.00

Paris Tzedakis onair by Kritifm1015 on Mixcloud

13/12/2014 Comments (0) Views: 2376 Archives, Paris Tzedakis, Εκπομπές

Πάρης Τζεδάκης onair | Τετάρτη 21.00 – 23.00

Κάθε Τετάρτη 21.00 με 23.00 στον αέρα του ΚΡΗΤΗ FM 101.5 o Πάρης Τζεδάκης…

Αν κατάλαβα καλά ο άνθρωπος έχει σε μεγάλο βαθμό υποφέρει απλά και μόνο επειδή «υπάρχει». Πέρασαν χιλιάδες χρόνια και φλυαρίσαμε γι’ αυτό. Κάναμε θεολογία για να του δώσουμε νόημα, γράψαμε φιλοσοφικά συγγράμματα για να αναιρέσουμε αλλά και για να επαληθεύσουμε αυτό το νόημα, κοιτάξαμε στη φύση προσεκτικά και γίναμε επιστήμονες, λεπτολόγοι…έτσι, τα αψηφήσαμε αλλά και τα σεβαστήκαμε όλα. Μάλλον δεν υπάρχουν και πολλές λεπτομέρειες στη φύση για να ανακαλύψουμε έπειτα από τόσες χιλιάδες χρόνια προσεκτικής παρατήρησης και εντατικής σκέψης. Έχουμε πεί και έχουμε δεί σχεδόν τα πάντα, αισιόδοξα μα και απαισιόδοξα.

Παρόλα αυτά στην πιο ώριμη φάση του είδους (βλ. άνθρωπος) δεν έχουμε την  παραμικρή σιγουριά αν έχουμε βρεί το «νόημα» ή αν όντως υπάρχει αυτό το «νόημα». Αν έχω συμπεράνει σωστά κοινό σημείο όλων των πολιτισμών και φύλλων στην ιστορία είναι η ροπή προς τις τέχνες. Μόνο αυτές παρατηρεί κανείς να έχουν κοινές και διαχρονικά οι πολιτισμοί πέρα από τα ιδιαίτερά τους πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Η αισθητική στο χώρο, για παράδειγμα, προκύπτει μια απλή μεταφυσική ανάγκη που έχει το είδος (βλ άνθρωπος ως ζώο) για να προστατευτεί και έτσι ανακαλύπτει και καλλωπίζει ένα καταφύγιό.

Αλλά υπάρχει και το «εγώ» (μέσα στο ζώο) που δεν ικανοποιείται από τη σκέτη προστασία και συντήρηση του σώματος, έχει ανάγκη για παραπάνω… και δεν έχει άδικο εδώ που τα λέμε, γιατί η ζωή είναι ωραία… Ας το δούμε διεξοδικά λοιπόν…. Θα συμφωνούμε ότι η φύση για εκατομμύρια χρόνια υπήρξε αλάθητη μα και αμείλικτη…. Συμφωνούμε ότι η φύση είναι ένα μεγαλούργημα είτε Θεϊκό, είτε φυσικό…. Κάποιος έπρεπε λοιπόν, να το δεί, να το εκτιμήσει και να το απολάυσει… Εμφανώς, ο ανθρωπος, έχει κάτι παραπάνω από τα άλλα ζώα και αυτό είναι μια γερή δόση λογικής…..

Για να εκτιμηθεί λοιπόν σωστά, η φύση, χρειάστηκε κάποιον με «λογική» ώστε να μπορέσει να καταλάβει αυτό που συμβαίνει γύρω του…να καταλάβει τόσο καλά ώστε να κάνει θεολογία μέσα από αυτή, να φιλοσοφήσει μέσα από αυτή, να την εκμεταλευτεί….να την καταναλώσει! Ένα θαύμα, δηλαδή η φύση, χρειάστηκε θαυμασμό από κάποιον θαυμαστό, δηλαδή τον άνθρωπο! Συνεπώς δεν μπορώ να μην υποθέσω πως «υπάρχοντας» καταρχήν ικανοποιούμε τις αισθήσεις μας….

Οι οποίες για να καταλάβουν βασίζονται στη λογική που είναι το δώρο της φύσης στο ζώο που λέγεται άνθρωπος. Και επειδή όντως δεν βλέπουμε με τα μάτια και δεν ακούμε με τα αυτιά, αλλά με το μυαλό που επεξεργάζεται ερεθίσματα τα οποία διέπονται από ένα «εγώ» το οποίο έχει πάντα ένα σκοπό. Έτσι, απαραιτήτως, υπάρχει ένα κίνητρο που έχει τη μεταφυσική ρίζα του στα πιο πηγαία και αυθεντικά ανθρώπινα ένστικτα…σε αυτά της επιβίωσης…

Και επειδή είμαστε από τη φύση μας κοινωνικοί για λόγους επιβίωσης… (βλ. Αριστοτέλη κ.α.). Γίναμε πρωτίστως δημιουργικοί και ικανοί (λόγω της λογικής) να νιώσουμε ευθυμία, λύπη, σύνδεση…και άλλα τέτοια ανθρώπινα συναισθήματα παράγωγα της λογικής… Αναπόφευκτα λοιπόν περιπλανώμενοι στην ιστορία αναζητούμε το «ωραίο» και το «όμορφο»… το βαθύ και το επιφανειακό. Αμφότερες εκφράσεις για την αισθητική που ορίζουν τη στιγμιαία και τη διαρκή συγκίνηση μέσα από τις αισθήσεις καθώς αξιοποιούμε τη «λογική». Η αισθητική και οι τέχνες συνόδευσαν τον άνθρωπο από το πιο πρωτόγονό του στάδιο μέχρι και σήμερα και θα υπάρχουν μέχρι και την τελευταία μέρα….είναι στα απαραίτητα του ανθρώπου από τη φύση του. Μετά από όλα αυτά αναπόφευκτα θα κατατάξω και το «εγώ» στα δώρα της φύσης… Έτσι, επειδή είμαι προικισμένος με αυτή τη μεταφυσική ικανότητα είμαι σα ντοπαρισμένος ανάμεσα στα άλλα ζώα και αισθάνομαι… Καταλαβαίνω τα πάντα γύρω μου

Αλλά αυτό δεν αρκεί, προχωράω παραπέρα φαντάζομαι….ταξιδεύω, βλέπω άλλες εικόνες νιώθω ενωμένος… Έπειτα, μαθαίνω πως δεν υπάρχει κενό μεταξύ μας, αλλά πολλά μόρια το ένα δίπλα στο άλλο και φτιάχνουν μορφές… είναι δυνατόν; Ίσως…. Νομίζω ότι βρίσκομαι μέσα σε μία απέραντη θάλασσα από μόρια Κύματα πολλά τα ενώνουν τα πάντα, τα διαπερνούν και προχωράνε, ήχοι που τα επηρεάζουν…. Αλλά ακόμα και πριν πρωτοαποτυπωθεί με λέξεις αυτή η σκέψη, ο άνθρωπος, ήδη το ένιωθε. Προσπάθησε να ενωθεί, έφτιαξε μελωδίες και έπιασε τα κύματα που δεν κατάφερε να δεί αλλά ένιωθε το φλοίσβο τους… Αφέθηκε στη ροή…

Από την πρώτη στιγμή σύνθεσε μελωδίες, έβγαλε αρμονικούς ήχους, επικοινώνησε και τελικά έπιασε τα κύματα για να παρασυρθεί στο προσωπικό του σύμπαν…. Στις πρωτόγονες τυμπανοκρουσίες συνέλαβε κάτι το ακατανόητα θείο… Στην αρχαιότητα πανηγύρισε και δόξασε με τελετουργικό τη θρυλική δημιουργία του κόσμου… Προχωρώντας μελωδικά προσευχήθηκε σε έναν Θεό… για να ερωτευτεί κάνοντας καντάδες στο μεσαίωνα…. Όλα υπέροχα και συνάμα απλές εκφράσεις της μεταφυσικής ανάγκης για τη συντήρηση του ανθρώπινου σώματος και την ευγνωμοσύνη προς τη φύσης…

Η προσευχή, το έπος, το ερωτικό τραγούδι ακόμα και οι ορχηστρικές συνθέσεις εκφράζουν συναίσθημα, ανάμνηση, επιβίωση είναι αυθεντικά ανθρώπινα… Είναι το κάτι παραπάνω στην εξωτερίκευση του ενστίκτου που έχει πλέον σμιλευθεί από ένα «εγώ» που έχει κάτι να πεί για κάποιο λόγο…. Τραγουδώντας, το «εγώ» μιλάει, ενώνεται με τη «φύση», της δαμάζει τα κύματα. Λαμβάνοντας υπόψη τα απαραίτητα της ανθρώπινης φύσης λοιπόν…. Η μουσική δεν είναι μόνο τα τελευταία 60 χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας καθώς δεν ξεκίνησε με την επανάσταση του rock n roll. Η μουσική υπήρξε σύντροφος από την πρώτη στιγμή μέχρι και σήμερα. Είναι πιο παλιά και από την ιστορία…. Είναι κάτι πιο βαθύ και εσωτερικό από τα απλά προσωρινά φαινόμενα. Συνεπώς δεν ακούγεται σκέτη, απαιτεί γνώσεις, καλλιέργεια, ωριμότητα και φυσικά ανοικτή «καρδιά»…

Έπειτα σκέφτομαι ότι…

Μία μουσική σύνθεση είναι ένας μαθηματικός τύπος, περιέχει κλάσματα, πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις. Και παρόλο που η παρτιτούρα μίας θαυμάσιας μελωδίας δεν αντηχεί την αρμονία που περιγράφει είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να μεταδώσει κάποιος απευθείας τα μαθηματικά στον ανθρώπινο νου! Η φύση, η ζωή στο σύνολό της βασίζεται σε μαθηματικούς τύπους και παρόλο που είναι αφηρημένες έννοιες είναι συνάμα το πιο πραγματικό συμβάν της ζωής…

Έτσι η μουσική είναι ζωή…είναι η ύπαρξη η ίδια!

Αισθάνομαι υπερήφανος που είμαι άνθρωπος και από τη φύση μου μπορώ να νιώσω και να παρασυρθώ από εικόνες, μυρωδιές και ήχους… Σε όλα έχω συνδέσει μία έννοια, τους έχω δώσει ένα όνομα παρόλο δεν έχω βρεί το «νόημα»… Κλείνω τα μάτια και αφένομαι στη ροή… Αυτά σχετικά με την αξία της μουσικής μέσα μου…και έπειτα από εκατοντάδες ώρες ακρόασης και προσεκτικής ανάγνωσης..

Έχοντας κάνει όλη αυτή την περιήγηση στο θαυμάσιο κόσμο της έκφρασης και της αισθητικής (γιατί η μουσική είναι θέμα αισθητικής) κατέληξα στην electronica αφού είναι ουσιαστικά το μοναδικό είδος στις μέρες μας που μπορεί να απορροφήσει και να εκφράσει όλα μαζί τα προγενέστερα ρεύματα της μουσικής.  Δεν είναι μόνο τα remixes που μπορούν να γίνουν, αλλά η ανάδειξη της μελωδίας του κάθε μουσικού οργάνου ξεχωριστά μέσα από σφυρηλάτηση του ηλεκτρονικού μέσου….

Αυτά
Φιλιά
Π.

Λίγα λόγια για τον παραγωγό του #kritifm1015

Ο Πάρης γεννήθηκε στα Χανιά τον Ιούλιο του 1978. Μεγάλωσε στην πόλη βλέποντας τον κόσμο μέσα από ένα ζαχαροπλαστείο με soundtrack τις rock και punk και pop επιρροές της εποχής και όπως οι περισσότεροι…. σιχαινόταν τη disco εκείνες τις μέρες (τώρα πιά όχι). Μόλις έγινε 19 πήγε στο Λονδίνο για να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες, όπου πέρα από αυτές διδάχτηκε και διοίκηση επιχειρήσεων και ναυτιλιακό management και την τέχνη του barman barista αφού εργάστηκε σε αρκετά Hot spots της πόλης.

Εκεί σε διάστημα 7 ετών είχε άπλετο χρόνο για να λατρέψει το Camden town με το electro ballroom, ή το Brixton με το fridge, ή το elephant and castle με το ministry of sound καθώς και να εντρυφήσει (ως άλλος λαογράφος) στο κοινό που ακολουθούσε αυτά τα ρεύματα μουσικής παρατηρώντας τις συνήθειές τους, τα στέκια τους, το ντύσιμό τους και γενικώς το modus Vivendi που πρόσταζε το κάθε ρεύμα μουσικής. Τα γνήσια punk ήταν πλέον 50ρηδες (σχεδόν συνομήλικοι με τη μητέρα του τότε), οι rockabilly με τις φαβορίτες δεν αποχωρίζονταν ποτέ τα δαχτυλίδια τους και την αλυσίδα από το τζην ενώ οι ravers σύχναζαν σε ένα φοβερό after club στο Camden που λεγόταν Cyber Dog, άλλη φάση…..μοναδική. Μαζί με όλα αυτά υπήρξε μέλος του English national Opera παρακολουθώντας αρκετά μπαλέτα και όπερες

Άκουσε αρκετούς dj’s είδε πολλά live και όλα αυτά από πάθος για τη μουσική για την έκφραση του ανθρώπου μέσα από τους ήχους που ερεθίζουν το συναίσθημα, την πανάρχαια αυτή μας ανάγκη! Έχοντας κάνει όλη αυτή την περιήγηση στο θαυμάσιο κόσμο της έκφρασης και της αισθητικής (γιατί η μουσική είναι θέμα αισθητικής) κατέληξε στην electronica αφού είναι ουσιαστικά το μοναδικό είδος στις μέρες μας που μπορεί να απορροφήσει και να εκφράσει όλα μαζί τα προγενέστερα ρεύματα της μουσικής.  Δεν είναι μόνο τα remixes που μπορούν να γίνουν, αλλά η ανάδειξη της μελωδίας του κάθε μουσικού οργάνου ξεχωριστά μέσα από σφυρηλάτηση του ηλεκτρονικού μέσου….

Αυτό που έχει σημασία είναι η μελωδία ως φυσικό καταπραϋντικό να αναδείξει τα συναισθήματα της ψυχής και να μας δώσει μερικές όμορφες στιγμές….. Για όλους αυτούς τους λόγους (έτσι ενδόμυχα) ο Πάρης αισθάνεται τρισευτυχισμένος που μπορεί να χρησιμοποιεί το studio του ΚΡΗΤΗ FM και να αναμεταδίδει τις αγαπημένες του μελωδίες σε μία προσπάθεια να μοιραστεί όλα αυτά με όλους εσάς….
 

μοίρασέ το...Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn0Share on Google+0Print this pageEmail this to someone

Tags: , , ,